Ik ben Songül en ik ontdekte Karama Solidarity in 2014
Als alleenstaande wilde ik altijd een kind adopteren omdat ik een mama wou zijn voor een kind dat geen mama heeft. Zelf bevallen van een kind was toen geen optie en er waren kinderen genoeg op aarde die je kan verzorgen en opvoeden. Na een uitgebreid onderzoek stelde ik vast dat de procedures tot 4-5 jaar kunnen duren en het is zo’n vermoeiend traject dat ik weinig zin kreeg. Op zoek naar een alternatief ontdekte ik Karama Solidarity.
Het was een perfecte match met wat ik wou: helpen voor betere omstandigheden en een meerwaarde geven aan de opvoeding van een kind zonder lange procedures te moeten doorlopen. Het was een pluspunt dat het weeskind bij zijn familie verbleef, in zijn vertrouwde omgeving. Mijn eerste weeskind was de 6-jarige Maky in Mali. Toen ik informatie ontving over zijn situatie en zijn foto zag, voelde ik meteen een band. Ik dacht vaak aan hem en schreef hem een brief voor zijn verjaardag. Na een jaar vernam ik helaas dat hij overleden was door malaria. Dit nieuws raakte mij emotioneel heel hard.
In 2015 vroeg ik naar een tweede weeskind. Alimatou was toen 8 jaar en leefde met haar mama, samen met 4 kinderen. Wegens de ontroerende ervaring met Maky wilde ik bewust geen band creëren met Alimatou. Weten dat ze beter verzorgd zal worden en naar school kan gaan waren voldoende om mij gelukkig te maken. Karama Solidarity stuurde mij elk jaar nieuws over haar situatie. 4 jaar lang heb ik gedaan wat de meeste sponsors doen: toezien dat elke maand een bedragje van mijn rekening afgaat.
Na 4 jaar voelde ik de drang om haar te ontmoeten en dat wou ik graag doen met mijn man. Medewerkers van Karama Solidarity in Brussel ondersteunden mij bij het verwezenlijken van mijn droom en hebben contacten gelegd met de lokale coördinator in Mali.
Op 9/03/2020 ontmoette ik Alimatou en haar familie in het kantoor van Islamic Relief in Mali. Ik kan nog steeds mijn gevoelens niet correct omschrijven. Hoewel mijn man beweert dat ik heel spontaan was, stroomden verschillende emoties door mijn lichaam: bewondering, opluchting, liefde, verwarring, geluk, sympathie, vreugde,… en nog veel meer.
Ik dank alle medewerkers van Karama Solidarity in Brussel en Islamic Relief in Bamako/Mali van harte! Zonder hun medewerking, organisatie en ondersteuning kon ik mijn droom niet waar maken. Nu zijn we twee maanden verder en ik prijs mij heel gelukkig omdat ik de ontmoeting heb kunnen doen net vóór de wereldwijde Corona-maatregelen. Hopelijk stabiliseert de wereld in haar oorspronkelijke situatie en kunnen de sponsors hun weeskinderen ook ontmoeten. Want dit is iets wat elke sponsor in zijn/haar bucket-list moet opnemen en doen voor hij/zij de wereld verlaat!
